TasteAtlas چیست؟ آشنایی با اطلس غذاهای جهان و جایگاه غذاهای ایرانی


 

 تا حالا شده اسم یک غذای عجیب را جایی ببینی و با خودت بگویی: «این دیگه چه غذاییه؟» یا مثلاً اسم یک غذا ایرانی را در یک سایت خارجی ببینی و کنجکاو شوی که مردم کشورهای دیگر درباره‌اش چه نظری دارند؟

اینجاست که TasteAtlas می‌تواند جالب باشد.

TasteAtlas یک سایت معمولی معرفی دستور غذا نیست. 
خودش را یک «اطلس جهانی غذا» و دانشنامه‌ای از غذاهای سنتی، مواد اولیه محلی و رستوران‌های اصیل معرفی می‌کند. در این سایت می‌توانی از غذاهای معروف دنیا گرفته تا خوراکی‌های محلی و کمترشناخته‌شده را پیدا کنی و ببینی هرکدام متعلق به کدام کشور یا منطقه هستند.

اما چیزی که TasteAtlas را برای ما ایرانی‌ها جذاب‌تر می‌کند این است که غذاهای ایرانی هم در این سایت حضور دارند؛ از کباب و ته‌چین گرفته تا آش رشته و شله‌زرد.

TasteAtlas چیست؟

اگر بخواهیم خیلی ساده بگوییم، TasteAtlas را می‌توان یک نقشه بزرگ از غذاهای سنتی دنیا دانست.

در سایت می‌توانی نام یک غذا را جست‌وجو کنی و درباره تاریخچه، مواد اولیه، محل پیدایش و ویژگی‌های آن اطلاعات بگیری. علاوه بر غذاها، TasteAtlas اطلاعاتی درباره نوشیدنی‌های سنتی، محصولات غذایی محلی و رستوران‌های سنتی هم ارائه می‌کند.

طبق توضیح خود سایت، TasteAtlas تاکنون بیش از ۱۰ هزار غذا و نوشیدنی را در پایگاه خود ثبت کرده و هدفش مستندسازی و معرفی غذاهای محلی در نقاط مختلف دنیاست.

البته جذابیت سایت فقط در تعداد غذاها نیست. بخش جالب ماجرا وقتی شروع می‌شود که می‌بینی یک غذای محلی که شاید برای خودمان کاملاً عادی باشد، در یک سایت بین‌المللی با توضیح و مشخصات خودش ثبت شده است.

مثلاً برای ما آش رشته چیزی است که از کودکی با آن آشنا بوده‌ایم؛ اما برای کسی که در کشور دیگری زندگی می‌کند، می‌تواند یک غذای کاملاً جدید باشد.

در TasteAtlas چه چیزهایی پیدا می‌شود؟


 

TasteAtlas فقط یک فهرست از غذاهای معروف دنیا نیست.

در این سایت می‌توانی دسته‌های مختلفی از غذاها و خوراکی‌ها را پیدا کنی؛ از غذاهای اصلی و سوپ‌ها گرفته تا دسرها، نوشیدنی‌ها و محصولات محلی.

حتی برای بعضی کشورها، صفحه‌ای اختصاصی وجود دارد که غذاهای همان کشور، رستوران‌ها، محصولات غذایی و فهرست‌های رتبه‌بندی را یکجا نمایش می‌دهد.

برای مثال، صفحه ایران در TasteAtlas در حال حاضر ۱۴۲ غذای ایرانی را در خود جای داده و برای غذاهای ایرانی، فهرست‌ها و اطلاعات جداگانه‌ای ارائه می‌کند.

پس اگر یک روز حوصله کردی ببینی از نگاه این سایت چه غذاهایی نماینده آشپزی ایران هستند، می‌توانی ساعت‌ها در آن بچرخی.

رتبه‌بندی‌های TasteAtlas چطور انجام می‌شوند؟

اینجا یک نکته مهم وجود دارد.

وقتی در TasteAtlas می‌بینی غذایی رتبه اول یا مثلاً رتبه پانزدهم را گرفته، نباید فکر کنیم یک هیئت داوری بین‌المللی نشسته و برای تمام غذاهای دنیا حکم قطعی صادر کرده است.

رتبه‌بندی‌های TasteAtlas بر اساس امتیازهای مخاطبان این سایت شکل می‌گیرند. خود TasteAtlas توضیح می‌دهد که سیستم آن تلاش می‌کند رأی‌های نامعتبر، ربات‌ها و رأی‌هایی را که ناشی از تعصب ملی یا محلی هستند شناسایی و کنار بگذارد و به رأی‌های کاربران معتبر وزن بیشتری بدهد.

خود TasteAtlas هم تأکید می‌کند که رتبه‌بندی‌هایش نباید به‌عنوان «نتیجه نهایی و قطعی درباره بهترین غذای جهان» در نظر گرفته شوند. هدف این رتبه‌بندی‌ها بیشتر معرفی غذاهای محلی، ایجاد کنجکاوی و تشویق مردم به امتحان کردن غذاهای جدید است.

به نظرم همین نگاه منطقی‌تر است.

مثلاً اگر شله‌زرد در یک فهرست رتبه اول را بگیرد، این یعنی در سیستم رتبه‌بندی TasteAtlas جایگاه اول را گرفته؛ نه اینکه همه مردم دنیا رسماً اعلام کرده‌اند شله‌زرد بهترین دسر دنیاست!

غذاهای ایرانی در TasteAtlas


 

حالا می‌رسیم به قسمت جذاب ماجرا.

ایران هم یک صفحه اختصاصی در TasteAtlas دارد و تعداد زیادی از غذاهای ایرانی در این سایت معرفی شده‌اند. در فهرست فعلی «Top 69 Iranian Foods»، غذاهایی مثل کباب ترش، ته‌چین، کته، قورمه‌سبزی، آش رشته و شله‌زرد دیده می‌شوند.

در همین فهرست، آش رشته رتبه ۱۵ و شله‌زرد رتبه ۲۰ را دارند.

البته داستان برای شله‌زرد جالب‌تر هم می‌شود.

آش رشته در TasteAtlas

آش رشته برای ایرانی‌ها نیازی به معرفی ندارد؛ اما اگر بخواهیم آن را برای یک مخاطب خارجی توضیح دهیم، ماجرا کمی متفاوت می‌شود.

TasteAtlas آش رشته را یک سوپ غلیظ ایرانی معرفی می‌کند که با رشته، حبوباتی مثل نخود، عدس و لوبیا و انواع سبزی تهیه می‌شود. روی آن هم معمولاً کشک، پیاز داغ، سیر و نعناع داغ قرار می‌گیرد.

TasteAtlas حتی برای خود Ash یک صفحه جداگانه دارد و آش را به‌عنوان دسته‌ای از غذاهای غلیظ و سنتی مرتبط با ایران و افغانستان معرفی می‌کند. در این صفحه نمونه‌هایی مثل آش رشته، آش دوغ، آش انار و آش جو هم آمده‌اند.

یعنی اگر فکر می‌کردید آش فقط یک غذای ساده ایرانی است که در قابلمه خانه‌ها پخته می‌شود، از نگاه یک اطلس جهانی غذا داستان کمی متفاوت است؛ آش بخشی از فرهنگ غذایی منطقه محسوب می‌شود و انواع مختلفی دارد.

شله‌زرد در TasteAtlas

و اما شله‌زرد.

این یکی احتمالاً برای خیلی از ما خاطره‌انگیزتر است؛ مخصوصاً اگر پای نذری، محرم، ماه رمضان یا مهمانی‌های خانوادگی وسط باشد.

TasteAtlas شله‌زرد را یک پودینگ برنجی ایرانی معرفی می‌کند که رنگ زرد و عطر خاصش را از زعفران می‌گیرد و گلاب و هل هم بخش مهمی از عطر و طعم آن هستند.

نکته جالب این است که شله‌زرد فقط در فهرست غذاهای ایرانی حضور ندارد.

در فهرست پودینگ‌های ایرانی TasteAtlas، شله‌زرد رتبه اول را دارد و در فهرست «پودینگ‌های برنجی ایران» نیز رتبه اول ثبت شده است.

در واقع وقتی وارد صفحه شله‌زرد می‌شوی، چیزی که برای یک مخاطب خارجی جالب است، فقط دستور پخت نیست؛ داستان زعفران، گلاب، هل، تزئین با دارچین و مغزها و ارتباط شله‌زرد با مراسم و دورهمی‌های ایرانی هم بخشی از معرفی آن است.

چرا حضور غذاهای ایرانی در TasteAtlas جالب است؟

غذا فقط چیزی نیست که بخوریم و تمام شود.

خیلی وقت‌ها یک غذا بخشی از خاطرات، فرهنگ و حتی سبک زندگی یک ملت است.

مثلاً برای خیلی از ایرانی‌ها آش رشته فقط ترکیب رشته و حبوبات و سبزی نیست. پای سفره‌های خانوادگی، مراسم، نذری و دورهمی‌ها هم وسط است.

شله‌زرد هم همین وضعیت را دارد. ظاهر ساده‌ای دارد، اما وقتی درباره‌اش بیشتر می‌خوانی، می‌بینی با مراسم مذهبی، نذری دادن، مهمانی و سنت‌های خانوادگی گره خورده است.

وقتی چنین غذاهایی در یک پلتفرم بین‌المللی ثبت می‌شوند، حداقل یک اتفاق خوب می‌افتد: آدم‌هایی که شاید هیچ‌وقت اسم شله‌زرد یا آش رشته را نشنیده باشند، فرصتی پیدا می‌کنند با آن‌ها آشنا شوند.

و شاید دفعه بعد که اسم شله‌زرد را دیدند، به جای اینکه بپرسند «این چیه؟»، بگویند: «آهان، همون دسر زعفرانی ایرانی!»

اگر بخواهیم شله‌زرد درست کنیم، از کجا شروع کنیم؟


 

حالا فرض کن بعد از خواندن این مطلب وسوسه شدی خودت یک قابلمه شله‌زرد درست کنی!

مشکل اصلی از همین‌جا شروع می‌شود؛ چون شله‌زرد از آن غذاهایی نیست که فقط مواد را داخل قابلمه بریزی و منتظر بمانی.

نسبت برنج و آب، زمان پخت، میزان زعفران، اضافه کردن شکر و حتی زمان اضافه کردن گلاب می‌تواند روی نتیجه نهایی تأثیر بگذارد.

اگر دنبال یک دستور مرحله‌به‌مرحله هستی، در کولاژین می‌توانی طرز تهیه شله‌زرد را با جزئیات کامل بخوانی:

طرز تهیه شله‌زرد

این دستور مخصوصاً برای زمانی مفید است که بخواهی شله‌زرد را در حجم بیشتر برای مهمانی، مراسم یا نذری آماده کنی.

آیا TasteAtlas را باید جدی گرفت؟

به نظرم بله، اما نه به این معنی که هر رتبه‌ای که در سایت می‌بینیم را حکم قطعی بدانیم.

ارزش TasteAtlas بیشتر در این است که یک جای نسبتاً جذاب برای کشف غذاهای محلی دنیا است.

ممکن است وارد سایت شوی تا فقط ببینی شله‌زرد چه رتبه‌ای دارد، اما چند دقیقه بعد مشغول خواندن درباره یک غذای محلی از کشوری باشی که حتی اسمش را قبلاً نشنیده‌ای.

برای ما ایرانی‌ها هم بخش جذابش این است که می‌توانیم ببینیم غذاهایی که در زندگی روزمره با آن‌ها بزرگ شده‌ایم، در یک پلتفرم بین‌المللی چطور معرفی شده‌اند.

پس اگر یک روز اسم TasteAtlas را جایی دیدی، حالا دیگر می‌دانی با چه چیزی طرف هستی: یک اطلس آنلاین از غذاهای سنتی جهان که می‌تواند راه جالبی برای کشف غذاهای جدید و آشنایی با فرهنگ غذایی کشورهای مختلف باشد.

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

آش‌های عجیب هفت استان در جشنواره ملی آش

عدسی چاق می‌کند یا لاغر می‌کند؟ پاسخ علمی + جدول کامل کالری